Nieuwsbrief

Nieuwsbrief
  1. Ongeldige invoer
  2. Ongeldige invoer
  3. Ongeldige invoer
  4. Beveiligingscode Ongeldige invoer

 

 

WNVL logo VL 143x80 dpi zondertekst

ODE header nieuw

 

BEGIN

maandag, 30 januari 2017 11:49

Weet u nog wanneer uw bewuste leven begonnen is? Ik heb het niet over de reguliere geboorte, gedocumenteerd door cijfers over lengte en gewicht, gevolgd door enkele jaren gekoesterd en geordend geheel van wieg, luiers en speelpark. Ook niet over de kleutertijd, die we met flarden vage herinnering, schattige plaatjes en veelvuldig herhaalde anekdotes met haken en ogen reconstrueren tot een gebrekkig geheel, waarvan we menen te weten dat we dat bewust beleefd hebben.

Nee, ik heb het over het moment dat als een soort ijkpunt kan gezien worden, vanaf wanneer je echt in het leven staat, de dingen niet meer waarneemt als een onbenullige context, als het decorum waarin de lotgevallen van het leven je daar gebracht hebben, maar als zaken die je ten volle beseft, zintuiglijk beleeft en waarin de elementen die op je af komen geen losse gegevens meer zijn, maar bouwstenen die je meer en meer aan elkaar kunt knopen tot een samenhangend geheel.

Het was een stukje Italiaanse muziek die me dit precieze moment onlangs deed herbeleven: in de Villa d’Este in Tivoli bij Rome. Een hemelse plek, met een euforie aan fonteinen, een aria van de Renaissance, een bijna burleske bouw van buxus en bronnetjes, bewasemd door een warme lentelucht, gemarineerd in marjolein, rozemarijn en oregano. We schrijven april 1971 – de leeftijd klopt min of meer (hm, ietsie pietsie aan de vroege kant) met de opvattingen van ontwikkelingspsychologen en met heel wat tradities die dit moment beschouwen als het scharnierpunt waarbij de stap in de volwassen leefwereld wordt gezet.

Ciao, bella gioventù…

Weet u nog wanneer het bewustzijn rond hernieuwbare energie begonnen is? Ik heb het niet over het klassieke voorbeeld van toen het Vlaamse landschap bezaaid was met honderden windmolens (en het moeilijk was om geen slag van de molen te krijgen) en transport en labeur gedaan werd door paarden en ossen – waarvoor minstens een vierde van het beschikbare landbouwareaal voorbehouden werd om de trekdieren te voederen; energiegewassen dus – en fijn stof werd veroorzaakt door vlegels en wannen, bewasemd door een warme zomerlucht, gemarineerd in stro, kaf en mensenzweet. Ook niet over de tijd dat door een aantal bevlogen pioniers er hier en daar eens een zonneboiler werd gelegd, een PV pakket werd geïnstalleerd of een windturbine werd opgericht om aan te tonen dat je met die zaken groene energie kunt opwekken.

Nee, ik heb het over het moment dat als een soort ijkpunt kan gezien worden, vanaf wanneer je echt kan spreken over de ontbolstering van hernieuwbare energie als een alternatief voor opwekking door fossiele brandstoffen, die onder meer door de opkomst van stoommachines (uitgevonden door Heron van Alexandrië? Denis Papin? Thomas Savery? Thomas Newcomen? Of toch James Watt? Allemaal om paarden en windmolens te vervangen) opgang maakten.

Misschien is het bepalen van dat precieze moment voor hernieuwbare energie minder belangrijk (de eerste windmolens werden trouwens circa duizend voor Christus in China gebouwd en werden panemoon genoemd) en geenszins een nostalgische oprisping over teloorgaande jeugd, maar is het des te belangrijker dat hernieuwbare energie als helemaal volwassen wordt erkend; waarbij de elementen geen losse gegevens meer zijn, maar door een combinatie van opslag, vraagsturing en interconnectie in een intelligent netwerk worden gezien als een propere, lokale en volwaardige energievoorziening.

Die stap vraagt ook een degelijke omkadering, een volwassen, breed gedragen beleidsplan dat de contouren voor een lange termijn energievoorziening vastlegt en waarbinnen we vandaag reeds projecten kunnen uitvoeren, bouwend op de aanwezige ervaringen en onze ondernemingskracht.

Benvenuto, bella maturità!

Bart Bode