• Limetorrents
  • Nieuwsbrief

    Nieuwsbrief
    1. Ongeldige invoer
    2. Ongeldige invoer
    3. Ongeldige invoer
    4. Beveiligingscode Ongeldige invoer

     

     

    WNVL logo VL 143x80 dpi zondertekst

    ODE header nieuw

     

    SPROOKJE

    dinsdag, 30 januari 2018 10:46

    Op een zonnige wintermorgen, op de eerste dag van het nieuwe jaar… Het zou een perfecte openingszin kunnen zijn voor een mooi sprookje. Nu ja, mooi, ik heb u al eens eerder verteld dat sprookjes inhoudelijk niet altijd fraai zijn. Naar verluidt waren de oorspronkelijke verhalen van Andersen (nee, niet die van de brillenzaak) en de gebroeders Grimm effectief nogal grimmig (zou dat woord nu daar vandaan komen?). Men zegt dat het echte horrorverhalen waren, die later bewerkt werden voor kinderen, waarbij men zich genoodzaakt zag om er een happy end aan te breien, zodat er niet teveel nachtmerries veroorzaakt werden.

    Zelfs de meer recente bedenkers van kinderverhalen kunnen het niet laten om de nodige gruwel in het script te brengen. Disney laat het reetje Bambi helemaal weeskind worden, in de Leeuwenkoning verongelukt vader door het ingrijpen van een boze oom en in één of andere hondenfilm moet er per sé een Cruella opduiken. Wat bezielt die vertellers toch om kinderen te confronteren met al die wrede zaken? Is dit een amechtige poging om hen levenslessen mee te geven? Om hen diets te maken dat het leven vol gevaren zit en dat je blij mag zijn als je het überhaupt in de jungle van het dagelijks bestaan kunt overleven?

    Maar daar hebben we toch geen sprookjes voor nodig? Kijk de media er maar op na: het is elke dag een opluchting als je kind veilig op school aankomt. Als je geen torenkraan op je flat krijgt, er zich geen gasontploffing bij de onderburen voordoet en er geen boom op je auto waait, dan slaak je toch elk moment een zucht van verlichting?

    Oh, moet het met dieren misschien? Een hond die een hap uit een kind neemt, een kat die je de ogen uitkrabt of een meeuw die een gat in je hoofd pikt? Je vindt het allemaal in het dagblad naar keuze!

    Naya de wolvin is in het land en ze heeft reeds enkele schapen opgepeuzeld. Gevolg: groot dilemma voor Gaia: wiens kant nu te kiezen? Gelukkig komt er dan net iemand vertellen dat we echt niet bang moeten zijn en dat de wolf niet boos is en dat het in feite de schuld is van Roodkapje dat we angstig naar de tracker kijken om te weten waar Naya zich nu bevindt.

    Fijn, ik wil dit gerust aannemen, maar waarom hebben we dan al die sprookjes verteld? En waarom spreken we dan nog steeds van een sprookjeskasteel of een sprookjeshuwelijk? Een mens begint zich gelukkig te prijzen dat je dit niet hoeft mee te maken.

    Het is een jaar of zeven geleden, in de tijd dat deze blogreeks het leven zag, dat we aangekeken werden alsof we het onderscheid niet meer konden maken tussen de realiteit en een sprookje. We vertelden toen namelijk dat honderd procent hernieuwbare energie mogelijk was, zo ongeveer tegen 2050. We hadden dat niet zelf uitgevonden, maar pure plagiaat gepleegd en ons gebaseerd op wetenschappelijke studies. Op dat moment bleek dat een gevaarlijke keuze te zijn, want we liepen het risico te belanden bij de categorie charlatans die enkel in Fantasialand voorkomen.

    En hier keer ik terug naar het begin: op een zonnige wintermorgen, op de eerste dag van het nieuwe jaar… (en nu loopt het verhaal verder) … werd het elektriciteitsverbruik in een groot, zwaar geïndustrialiseerd land – een economische reus zeg maar – voor honderd procent bevoorraad door hernieuwbare energie (NVDR: in Duitsland op 1 januari 2018). Ik hoor onmiddellijk de honende opmerking dat het een feestdag was en dat er dus een minimaal verbruik was, en nog wat van die argumenten, waarmee ik honderd procent akkoord ga (denkt u misschien dat ik in sprookjes geloof?). En dan hebben we het hier nog maar enkel over elektriciteit…

    Alleen was het de bedoeling om het hele verhaal pas over pakweg dertig jaar te vertellen en niet als een sprookje van één dag, maar als een onweerlegbaar feit. Wat het zal worden, als men tenminste het lef heeft om de juiste beslissingen te nemen.

    Bart Bode

  • angeltorrents.com